Vissers van Gaza

Susan Sontag, Amerikaans filosofe, schrijfster en mensenrechtenactiviste spreekt over fotografie onder meer als elegische kunst waarin verlies en poëtische vorm samenkomen.
Fotografie is per definitie geschiedenis zegt zij. Een moment dat was, en misschien nooit meer terugkomt. Een schemertoestand. Wat was, wat misschien nog is en mogelijk weer
terugkeert.

De foto’s op deze expositie kunnen gezien worden als een voorbeeld hiervan. Beelden van een leven dat was en hopelijk weer terug kan keren. Geen drama, geen geweld maar gewone mensen die hun leven leiden in moeilijke omstandigheden.
Wat doen ze? Hoe leven ze? Het waren de vissers van Gaza, hun boten, hun routines, hun alledaagse levens die mij boeiden. Mannen die hun boot met een oude tractor de zee in duwden, hun levensader. Die hun vaartuigen repareerden
met wat ze ook maar hadden. Mannen die rustten in het zand. De verstilling in het avondlicht.

Met de gebeurtenissen in Gaza van de afgelopen jaren voelde ik de drang om iets te doen. Wat er daar gebeurt kan ik niet veranderen, maar ik wilde mijn betrokkenheid tonen als fotograaf. In mijn archief zocht ik de negatieven op van een
reis door het Midden Oosten die ik maakte in 1987. De negatieven bekeken, gedigitaliseerd en geprint hebbende en de beelden achter elkaar geplaatst, zag ik een prachtig sfeerverhaal van hoe vissers op het strand van Gaza in de weer waren met hun boten en tractoren en voorbereiding troffen om de zee op te gaan.

Dit verhaal is wat je op deze expositie gaat zien. Daarnaast is het in uitgebreidere vorm vastgelegd in het boek ‘Gaza Fishermen’, te verschijnen op 7 mei 2026.

Ron Willems

wanneer?
14 en 15 februari 2026, van 11.00-17.00 uur

waar?
Kerkje van Persingen
Persingensestraat 7
6575 JA  PERSINGEN

Lezing Ria Groot Zevert
WINTERSWIJK

18 februari - 19.30 - 22.00

“Anders kijken, meer zien” Door Ria Groot Zevert

Fotoclub Creashot nodigt Ria uit voor een presentatie op woensdagavond 18 februari.

Hoe maak je het gewone bijzonder? Wat is er nodig om tot unieke beelden te komen, die de kijker blijvend verrassen?
Zomaar een paar vragen die beantwoord gaan worden in de presentatie van Ria Groot Zevert.
Als fotograaf kijkt zij anders naar de natuur, waardoor ze meer is gaan zien. en tipje van de  ‘sluiter’: het heeft alles te maken met gevoel en creativiteit.

Ria neemt je mee in haar ontwikkeling tot de fotograaf die ze nu is. Ze laat je zien hoe zij fotografie beleeft en wat ze nodig heeft om tot sfeervolle beelden te komen.

Neem alvast een kijkje op Instagram of google riagrootzevert.

Runner up en verschillende prijzen bij onder andere Groende Camera;  Lowland (België);  Gelders Natuurfotowedstrijd; First Prize winner Fine Art Awards. Diverse artikelen in: Natuurfotografie Magazine; Debuutfotograaf Pf Fotografie Magazine;  1x.com diverse Awards.

wanneer?
Woensdag 18 februari; 19.30 (inloop vanaf 19.10)

waar?
Het Zonnebrink Centrum (In de Zonnezaal),
Zonnebrink 61,
7101 NB  WINTERSWIJK

kosten?
€ 5,00 voor niet-leden / Leden Fotobond gratis (lidmaatschappas meenemen).
Ontvangst met gratis koffie en thee.
Tijdens de pauze koffie en thee voor eigen rekening.

aanmelden?
Voor leden én niet-leden: info@creashot.nl

Regionale Digitale Fotowedstrijd 2021 – Juryrapport

Juryleden 2021 – Diana Bokje en Armando Jongejan.

De RDF-commissie van fotoclub Oog & Optiek heeft ons uitgenodigd om de Regionale Digitale Fotowedstrijd 2021 te jureren. We zijn beiden bondsmentor en maken deel uit van verschillende (internationale) fotogroepen, zoals de BMK, documentair of Contemporary Photography. We hebben wel eens samen een internationale fotowedstrijd van bijna 10.000 beelden gejureerd, maar samen voor een afdeling was nieuw voor ons. Tijdens COVID-19 is het lastig om de jurering fysiek te doen. Het contact met de leden in een zaal ervaren we als een gemis. Maar goed aan de andere kant raken we langzaam maar zeker gewend om dit via een Zoom-sessie of een videopresentatie bij te wonen. Het is even niet anders.

Afgelopen periode hebben zeven fotogroepen elk een serie van acht foto’s samengesteld die onderling samenhang moeten vertonen. Aan ons de taak om dit te waarderen met een cijfer voor de serie met de beste samenhang en vanzelfsprekend hebben we de afzonderlijke foto’s van punten te voorzien.

Begin maart kregen we via WeTransfer de series toegestuurd en een uitgebreide toelichting over de voorwaarden. Elke serie en beeld werden anoniem met ons gedeeld. Met dit in ons achterhoofd hebben we de series eerst afzonderlijk bekeken en gewaardeerd en vervolgens hebben wij tijdens een Zoom-sessie onze op- en aanmerkingen over de series besproken.

Het viel ons op dat de invalshoeken van de verschillende clubs nogal uit elkaar lagen. De samenhang tussen een serie kleurpotloden is nu eenmaal anders dan bij een serie over ‘verbinding’ of ‘desolaat’.

We hebben het idee dat ook de afspraken vooraf en de selectie na afloop bij de clubs verschillend is geweest. Dat is een aanname, maar als we naar de series kijken zagen we daar flinke verschillen. Niet elke serie was even consistent opgebouwd. Liggende beelden met een staand beeld kan natuurlijk prima werken, maar als de benadering van het onderwerp uit elkaar loopt versterkt dat de serie niet. We hebben ook gezien dat een groep duidelijk afspraken heeft gemaakt over de aanpak, benadering van het onderwerp, beeldtaal, formaat en techniek. Dat zie je ook terug bij onze waardering van de series. Het verdient wat ons betreft aardig wat voorbereiding om een serie met verschillende fotografen samen te stellen. Iedereen is immers anders, dus je legt de lat erg hoog voor de deelnemende leden en fotogroepen. Je moet mogelijk je eigen stijl, manier van werken en benadering loslaten en samen met de andere fotografen voor een gezamenlijk thema kiezen. Daar hebben we sowieso veel waardering voor, want het vraagt durf en doorzettingsvermogen om een serie met samenhang als club te maken!

Bij het samenstellen van een serie is de titel ook heel sturend voor ons als jurylid. De serie met de titel ‘La Vie Sans Roses’ (Leven zonder rozen) is volledig uitgevoerd met rozen. Dan wordt daar mogelijk iets bedoeld door de inzenders. Een kwinkslag misschien, maar het kan ons als jury ook op het verkeerde been zetten. Wees je daarvan bewust. Overigens hebben we ons niet laten leiden door de titel en de foto’s beoordeeld op hun kwaliteiten, zoals in elke serie. Je ziet dat de waarderingen uiteenlopen. Een foto van een mooi landschap is wat anders dan een krachtig beeld van een mooi landschap. Een extra laag, diepgang, originaliteit, zeggingskracht, zit er een verhaal in? Dat soort elementen maken het voor ons als jurylid aantrekkelijk om foto’s te waarderen. Voor ons was het klip en klaar dat een foto duidelijk de winnaar was met voor ons een dikke negen. Het was bijna een tien, maar dan had de inkadering mogelijk nog iets krapper gekund, waardoor het verhaal niet in zijn geheel weggegeven werd. Een boeiend beeld, dat ook aanzet tot denken.

Aanzetten tot denken, dat is een verdienste op zich! Dus als je de foto’s ziet en je vraagt je af waarom een fotograaf voor deze beeldopbouw, het onderwerp of benadering heeft gekozen. Vraag je dan ook af wat jij wilt vertellen, wat je wilt overbrengen en neem dat mee voor de jaarwedstrijd van 2022! Stem dit met de andere clubgenoten bij de start van het maken van de serie (en ook tussendoor) goed af. Het zorgt ervoor dat je als fotograaf en als club nog meer plezier beleeft aan het maken van een beeld en serie die tot de verbeelding spreekt.

Wij hebben de foto’s bekeken en besproken. We hebben ervan genoten om zoveel divers fotowerk voorbij te zien komen en willen de winnaars feliciteren en makers bedanken voor hun inzet om samen aan deze series te werken! Tot slot willen we de RDF-commissie van Oog & Optiek bedanken voor de prima voorbereidingen om deze wedstrijd te organiseren.

Juryleden – Diana Bokje en Armando Jongejan

Portfolio bespreking Fotobond Gelderland-Zuid

Door: Peter van Tuijl

Lezing Ria Groot Zevert
WINTERSWIJK

18 februari - 19.30 - 22.00

ALV in Het Rozet
ARNHEM

21 maart - 13.00 - 17.00